پایگاه عریفجان؛ مغز لجستیکی ارتش آمریکا در خاورمیانه و یکی از آسیبپذیرترین گرههای نظامی آن در برابر حملات ایران
کمپ عریفجان در کویت، برخلاف پایگاههای هوایی مشهور منطقه، بیشتر یک مرکز لجستیکی، انبار تجهیزات، فرماندهی پشتیبانی و مدیریت زنجیره تأمین ارتش آمریکاست. همین نقش باعث شده این پایگاه برای عملیات سنتکام حیاتی باشد و در عین حال، در هرگونه درگیری با ایران به یکی از اهداف بالقوه و حساس تبدیل شود.
در میان پایگاههای نظامی آمریکا در خاورمیانه، کمپ عریفجان (Camp Arifjan) جایگاهی متفاوت دارد. این پایگاه نه بهدلیل استقرار گسترده جنگندههای رزمی، بلکه بهدلیل نقشی که در تجهیز، نگهداری، تعمیر، جابهجایی و پشتیبانی نیروهای آمریکایی ایفا میکند، اهمیت راهبردی دارد.
عریفجان را میتوان یکی از مهمترین مراکز لجستیکی ارتش آمریکا در محدوده مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده، یا سنتکام، دانست. بخشهایی از فرماندهی پشتیبانی ارتش آمریکا در این پایگاه مستقر هستند و وظیفه دارند جریان نیرو، مهمات، قطعات یدکی و تجهیزات را میان یگانهای آمریکایی در خاورمیانه مدیریت کنند. ارتش آمریکا اعلام کرده عنصر فرماندهی پیشرو «فرماندهی نخست پشتیبانی صحنه» در عریفجان مستقر است و این ساختار از تأمین و حملونقل نیروهای آمریکایی در سراسر حوزه سنتکام پشتیبانی میکند.
همین ویژگی، عریفجان را از یک پایگاه معمولی فراتر میبرد. آسیب به این مرکز الزاماً باعث توقف فوری همه عملیاتهای آمریکا نمیشود، اما میتواند بر سرعت تجهیز نیروها، تعمیر تجهیزات، توزیع مهمات و استمرار عملیات در چند کشور تأثیر بگذارد.
پایگاه عریفجان کجاست؟
کمپ عریفجان در جنوب شهر کویت قرار دارد و از طریق شبکه جادهای این کشور به بنادر، فرودگاهها و دیگر مراکز نظامی آمریکا متصل است.
موقعیت کویت در شمال خلیج فارس، نزدیکی آن به عراق و دسترسی زمینی و دریایی مناسب، این کشور را به محل مطلوبی برای ذخیره و انتقال تجهیزات نظامی تبدیل کرده است.
برخلاف پایگاههایی که در مناطق درگیری مستقیم ساخته شدهاند، عریفجان در کشوری قرار دارد که برای مدت طولانی از ثبات سیاسی و روابط نزدیک امنیتی با واشنگتن برخوردار بوده است. این موضوع به آمریکا اجازه داده زیرساختهای گسترده و نسبتاً دائمی برای انبارداری، تعمیرات و فرماندهی در این پایگاه ایجاد کند.
عریفجان همچنین با پایگاههای دیگری در کویت، از جمله کمپ بوهرینگ و پایگاه هوایی علیالسالم، در ارتباط است. این مراکز در کنار یکدیگر شبکهای ایجاد میکنند که میتواند نیرو را وارد منطقه کند، تجهیزات را تحویل دهد، یگانها را آماده سازد و آنها را به نقاط دیگر اعزام کند.
چرا از عریفجان بهعنوان «مغز لجستیکی» یاد میشود؟
در عملیات نظامی، پایگاهی که جنگنده یا موشک در آن قرار دارد، تنها بخش قابل مشاهده ماجراست. پشت هر عملیات هوایی، زمینی یا دریایی، یک شبکه گسترده پشتیبانی وجود دارد.
این شبکه باید بهطور مستمر موارد زیر را تأمین کند:
- سوخت
- مهمات
- قطعات یدکی
- خودروهای نظامی
- تجهیزات ارتباطی
- امکانات پزشکی
- نیروی انسانی
- مواد غذایی و آب
- تعمیرات و نگهداری
- حملونقل زمینی و هوایی
کمپ عریفجان یکی از مراکزی است که این شبکه را در سطح منطقه هماهنگ میکند.
در گزارشهای رسمی ارتش آمریکا، مأموریتهای لجستیکی مرتبط با عریفجان شامل انبارداری، مدیریت تجهیزات، حملونقل، تعمیرات، خدمات مهندسی و پشتیبانی پایگاهها عنوان شده است. برنامه LOGCAP ارتش نیز از این پایگاه برای خدماتی مانند انبارداری، مدیریت اقلام، حملونقل، تعمیرات، مهندسی و خدمات اضطراری در محدوده سنتکام استفاده کرده است.
به همین دلیل، نقش عریفجان فقط نگهداری چند انبار نیست. این پایگاه بخشی از سامانهای است که تعیین میکند چه تجهیزاتی، در چه زمانی و از چه مسیری به یگانهای عملیاتی برسند.
ذخایر پیشموضعی آمریکا در عریفجان
یکی از مهمترین دلایل اهمیت عریفجان، وجود ذخایر پیشموضعی ارتش آمریکا یا Army Prepositioned Stocks است.
منطق این برنامه ساده است: آمریکا بهجای آنکه در زمان بحران تمام خودروها، تجهیزات و مهمات را از خاک خود به خاورمیانه منتقل کند، بخشی از آنها را از قبل در منطقه ذخیره میکند.
در نتیجه، هنگام افزایش تنش، میتوان نیروی انسانی را با هواپیما به کویت منتقل کرد و تجهیزات آماده را در اختیار آن قرار داد.
ارتش آمریکا تأیید کرده است که هزاران قلم تجهیزات رزمی آماده در انبارهای عریفجان نگهداری شدهاند و این تجهیزات برای پشتیبانی از عملیات زمینی در سراسر حوزه سنتکام در نظر گرفته شدهاند. تصاویر رسمی سنتکام نیز خودروهای رزمی برادلی و تجهیزات پیشموضعی را در انبارهای این پایگاه نشان دادهاند.
در یک گزارش رسمی سال ۲۰۱۶، فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرد تجهیزات مستقر در عریفجان ارزشی در حدود ۵.۵ میلیارد دلار داشته و تأسیسات مرتبط با آنها بخش بزرگی از فضای پایگاه را در بر میگرفته است. این رقم مربوط به همان مقطع است و ارزش کنونی تجهیزات ممکن است متفاوت باشد.
در سال ۲۰۲۵ نیز سنتکام اعلام کرد ناوگان APS-5 از ۲۲ محل نگهداری در کمپ عریفجان استفاده میکند؛ تأسیساتی که شرایط کنترلشدهای برای بازرسی، نگهداری و آمادگی تجهیزات فراهم میکنند.
چه تجهیزاتی ممکن است در این پایگاه نگهداری شود؟
اطلاعات عمومی درباره تمام تجهیزات موجود در عریفجان منتشر نمیشود، اما گزارشهای رسمی ارتش آمریکا از نگهداری انواع تجهیزات رزمی و پشتیبانی حکایت دارند.
این تجهیزات میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- خودروهای رزمی و زرهی
- نفربرها و خودروهای تاکتیکی
- کامیونهای حمل مهمات و سوخت
- تجهیزات مهندسی
- ماشینآلات تعمیر و بازیابی خودروها
- سامانههای ارتباطی
- ژنراتورهای برق
- تجهیزات پزشکی و بیمارستانی
- قطعات یدکی
- تجهیزات مورد نیاز یگانهای زمینی
اهمیت این ذخایر در آن است که آمریکا میتواند یک یگان را سریعتر از حالت عادی وارد منطقه کند. نیروی انسانی با هواپیما منتقل میشود، اما تجهیزات سنگین از انبارهای موجود در کویت تحویل گرفته میشوند.
این فرایند زمان آمادهسازی یک نیروی عملیاتی را بهشدت کاهش میدهد.
نقش عریفجان در جنگ عراق
اهمیت واقعی عریفجان در جریان حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ آشکار شد.
کویت در آن زمان به یکی از مهمترین مسیرهای ورود نیرو، مهمات و تجهیزات به عراق تبدیل شد. عریفجان نیز در مرکز این جریان قرار داشت.
پس از اشغال عراق، پایگاه همچنان نقش خود را حفظ کرد و در سالهای بعد برای پشتیبانی از نیروهای آمریکایی در عراق مورد استفاده قرار گرفت.
حتی پس از کاهش تعداد نیروهای آمریکا در عراق، عریفجان به کار خود ادامه داد؛ زیرا واشنگتن همچنان به مرکزی نیاز داشت که بتواند عملیات در عراق، سوریه و سایر کشورهای منطقه را پشتیبانی کند.
ارتش آمریکا در گزارشهای رسمی خود، ساختار لجستیکی مستقر در کویت را مسئول پشتیبانی از سربازان، ملوانان، تفنگداران دریایی و نیروهای هوایی در سراسر حوزه سنتکام معرفی کرده است.
عریفجان چگونه از عملیات آمریکا در منطقه پشتیبانی میکند؟
نقش عریفجان را باید در قالب یک شبکه بررسی کرد.
برای مثال، یک یگان آمریکایی در عراق یا سوریه ممکن است به قطعات یدکی، خودرو، مهمات یا تجهیزات ارتباطی نیاز پیدا کند. این نیاز از طریق زنجیره فرماندهی ثبت میشود و مراکز لجستیکی وظیفه دارند اقلام مورد نیاز را پیدا، آماده و منتقل کنند.
عریفجان میتواند در مراحل مختلف این فرایند نقش داشته باشد:
- ثبت و اولویتبندی نیاز یگانها
- یافتن تجهیزات در انبارهای منطقه
- آمادهسازی و بازرسی فنی
- انتخاب مسیر انتقال
- هماهنگی با واحدهای هوایی یا زمینی
- ارسال تجهیزات به منطقه عملیاتی
- تعمیر یا جایگزینی تجهیزات آسیبدیده
این فرایندها شاید بهاندازه عملیات جنگندهها دیده نشوند، اما بدون آنها هیچ نیروی نظامی نمیتواند برای مدت طولانی عملیات کند.
عریفجان و عملیات نیروهای ویژه
کمپ عریفجان الزاماً پایگاه اصلی اجرای عملیات ویژه نیست، اما میتواند نقش مهمی در پشتیبانی چنین مأموریتهایی داشته باشد.
عملیات نیروهای ویژه به زیرساختهای گستردهای نیاز دارد:
- اطلاعات شناسایی
- تجهیزات ارتباطی امن
- بالگرد یا هواپیمای ترابری
- سوخت
- پشتیبانی پزشکی
- تجهیزات تخصصی
- امکان نجات نیرو در شرایط اضطراری
عریفجان میتواند بخشی از این نیازها را از طریق شبکه لجستیکی و فرماندهی خود تأمین کند.
برای نمونه، اگر عملیات محدودی در عراق، سوریه یا دیگر نقاط منطقه اجرا شود، عریفجان ممکن است در تأمین تجهیزات، آمادهسازی نیرو، انتقال قطعات یا پشتیبانی پزشکی نقش داشته باشد، حتی اگر نیروها مستقیماً از داخل این پایگاه پرواز نکنند.
تفاوت عریفجان با العدید و پایگاههای هوایی منطقه
برای درک اهمیت عریفجان، باید آن را از پایگاههایی مانند العدید قطر یا الظفره امارات تفکیک کرد.
العدید بیشتر یک مرکز فرماندهی و عملیات هوایی است.
بحرین مرکز مهم فرماندهی دریایی آمریکا و مقر ناوگان پنجم است.
علیالسالم در کویت نقش مهمی در حملونقل و پشتیبانی هوایی دارد.
عریفجان در درجه اول یک مرکز زمینی و لجستیکی است.
یعنی ممکن است حمله هوایی مستقیماً از عریفجان آغاز نشود، اما ادامه عملیات به تجهیزاتی وابسته باشد که از طریق عریفجان مدیریت یا توزیع میشوند.
این همان تفاوت میان «سکوی حمله» و «مرکز پشتیبانی جنگ» است.
آیا عریفجان میتواند در جنگ احتمالی با ایران نقش داشته باشد؟
در صورت وقوع یک درگیری گسترده میان ایران و آمریکا، عریفجان احتمالاً چند مأموریت اصلی خواهد داشت:
- پذیرش نیروهای تازهوارد
- تحویل تجهیزات پیشموضعی
- افزایش ظرفیت تعمیرات
- توزیع مهمات و قطعات یدکی
- حمایت از یگانهای پدافندی
- پشتیبانی از نیروهای مستقر در کویت، عراق و منطقه
- هماهنگی انتقال تجهیزات از بنادر و فرودگاهها
- آمادهسازی یگانهای زمینی و مهندسی
- پشتیبانی از عملیات تخلیه پزشکی
نقش آن لزوماً به معنای آغاز تهاجم زمینی از کویت نیست. اهمیت اصلی عریفجان در این است که به آمریکا اجازه میدهد آهنگ عملیات را حفظ کند.
جنگ مدرن فقط به توان اجرای ضربه نخست وابسته نیست. مسئله اصلی این است که یک کشور چند روز یا چند هفته میتواند حملات را ادامه دهد، تجهیزات خود را تعمیر کند و مهمات جایگزین به میدان برساند.
عریفجان دقیقاً در همین بخش اهمیت پیدا میکند.
آسیبپذیری پایگاه عریفجان در برابر حملات ایران
اهمیت بالای عریفجان باعث شده این پایگاه در هرگونه درگیری میان ایران و آمریکا، در معرض تهدید موشکی و پهپادی قرار بگیرد.
آسیبپذیری عریفجان را میتوان در چند سطح بررسی کرد.
۱. ثابت و شناختهشده بودن محل پایگاه
کمپ عریفجان یک تأسیسات ثابت و شناختهشده است. موقعیت کلی، شکل مجموعه و بخشهایی از زیرساخت آن در تصاویر ماهوارهای و منابع عمومی قابل مشاهده است.
پایگاههای ثابت برخلاف یگانهای متحرک نمیتوانند محل خود را تغییر دهند. در نتیجه، دفاع از آنها به سامانههای پدافندی، هشدار زودهنگام، استحکامات و پراکندهسازی تجهیزات وابسته است.
این مسئله به معنای آسانبودن حمله موفق نیست، اما نشان میدهد پایگاه نمیتواند صرفاً با جابهجایی از تهدید فرار کند.
۲. نزدیکی جغرافیایی کویت به ایران
کویت در برد طیف متنوعی از موشکها و پهپادهای ایران قرار دارد.
نزدیکی جغرافیایی سبب میشود زمان هشدار برای رهگیری برخی تهدیدها محدودتر باشد. پهپادهای دوربرد، موشکهای کروز و موشکهای بالستیک میتوانند از مسیرهای متفاوت به سمت اهداف در کویت حرکت کنند.
در درگیریهای اخیر نیز گزارشهایی از حملات ایران به نیروها و تأسیسات آمریکا در کویت، بحرین و اردن منتشر شده است. خبرگزاری رویترز گزارش کرده ایران در جریان تشدید جنگ، حملات موشکی و پهپادی هماهنگی را علیه اهداف آمریکایی و متحدان واشنگتن در کویت، بحرین و اردن انجام داده است.
این تحولات نشان دادهاند که پایگاههای منطقهای آمریکا حتی در صورت برخورداری از دفاع هوایی، کاملاً مصون نیستند.
۳. تراکم تجهیزات و زیرساختها
عریفجان مجموعهای وسیع از انبارها، مراکز تعمیر، ساختمانهای فرماندهی و تجهیزات پشتیبانی را در خود جای داده است.
تمرکز زیاد داراییها در یک منطقه، کارایی لجستیکی را افزایش میدهد؛ اما در عین حال، ریسک را نیز بالا میبرد.
اگر بخشی از تأسیسات انبارداری، تعمیرات یا توزیع آسیب ببیند، ممکن است فعالیت چند یگان همزمان تحت تأثیر قرار گیرد.
آمریکا برای کاهش این خطر از پراکندهسازی و ایجاد چند محل نگهداری استفاده میکند. وجود ۲۲ محل نگهداری برای ناوگان APS-5 در عریفجان نشان میدهد ارتش آمریکا خود نیز به ضرورت توزیع تجهیزات در بخشهای مختلف توجه دارد.
۴. وابستگی به جادهها، بنادر و فرودگاهها
یک پایگاه لجستیکی فقط به ساختمانهای داخل حصار وابسته نیست.
عریفجان برای فعالیت مؤثر به شبکهای بیرونی نیاز دارد:
- جادههای اصلی
- بنادر کویت
- فرودگاهها
- مراکز توزیع سوخت
- شبکه برق و آب
- ارتباطات ماهوارهای و زمینی
- مسیرهای انتقال به عراق و دیگر نقاط منطقه
اگر این شبکه دچار اختلال شود، فعالیت پایگاه میتواند کاهش پیدا کند، حتی اگر ساختمانهای اصلی آن سالم مانده باشند.
این یکی از تفاوتهای پایگاه لجستیکی با پایگاه صرفاً رزمی است. عملکرد آن به جریان دائمی کالا و تجهیزات وابسته است.
۵. تهدید حملات ترکیبی
یکی از مهمترین چالشهای دفاع از پایگاههای بزرگ، مقابله همزمان با چند نوع تهدید است.
یک حمله ترکیبی میتواند شامل موارد زیر باشد:
- پهپادهای انتحاری
- موشکهای کروز
- موشکهای بالستیک
- جنگ الکترونیک
- حملات سایبری
- حملات گروههای مسلح منطقهای
دفاع هوایی در برابر یک یا چند پرتابه ممکن است موفق باشد، اما حملات پرتعداد و چندمحوره میتوانند سامانههای هشدار و رهگیری را تحت فشار قرار دهند.
تلفات اخیر نیروهای آمریکایی در پایگاههای منطقه نیز بحث آسیبپذیری مراکز نظامی آمریکا در برابر موشکهای ایران را برجسته کرده است. والاستریت ژورنال گزارش داده بود یک موشک ایرانی به محل اقامت نیروهای آمریکایی در اردن اصابت کرده و این حادثه، باوجود وجود دفاع هوایی، نگرانیها درباره آسیبپذیری پایگاهها را افزایش داده است.
۶. محدودیت ذخایر رهگیرهای پدافندی
پدافند موشکی برای دفاع از پایگاههای منطقه به تعداد زیادی موشک رهگیر نیاز دارد.
در یک جنگ طولانی، مسئله فقط توان رهگیری یک حمله نیست؛ بلکه توان ادامه رهگیری در روزها و هفتههای بعد است.
هر موشک بالستیک یا پهپاد ارزانقیمت ممکن است آمریکا را مجبور کند از یک یا چند رهگیر گرانقیمت استفاده کند.
در نتیجه، حتی اگر نرخ رهگیری بالا باشد، مصرف سریع ذخایر میتواند به یک چالش تبدیل شود.
گزارشهای منتشرشده در جریان درگیریهای ۲۰۲۶ نیز از نگرانی کارشناسان درباره ذخایر پاتریوت، تاد و دیگر مهمات دفاعی آمریکا خبر دادهاند. این ارزیابیها قطعی نیستند، اما نشان میدهند جنگ فرسایشی میتواند فشار زیادی بر سامانههای دفاعی وارد کند.
۷. امکان تهدید از خاک عراق
موقعیت کویت در مجاورت عراق، یک آسیبپذیری دیگر ایجاد میکند.
گروههای مسلح عراقی همسو با ایران میتوانند در صورت ورود به درگیری، تهدیدهایی علیه مسیرهای زمینی، پایگاهها یا تأسیسات پشتیبانی آمریکا ایجاد کنند.
این تهدید الزاماً به حملات موشکی دوربرد محدود نیست و میتواند شامل پهپاد، راکت یا فشار بر مسیرهای انتقال باشد.
با این حال، میزان واقعی این تهدید به تصمیم گروههای عراقی، موضع دولت عراق و سطح هماهنگی آنها با ایران بستگی دارد.
آیا ایران میتواند عریفجان را کاملاً از کار بیندازد؟
از کار انداختن کامل پایگاهی مانند عریفجان کار سادهای نیست.
چند عامل به افزایش مقاومت پایگاه کمک میکنند:
- وسعت زیاد مجموعه
- پراکندگی انبارها
- وجود سامانههای دفاع هوایی
- استحکامات و پناهگاهها
- مسیرهای جایگزین لجستیکی
- امکان انتقال بخشی از مأموریتها به دیگر پایگاهها
- توان تعمیر و بازسازی ارتش آمریکا
بنابراین حتی یک حمله موفق لزوماً پایگاه را بهطور کامل تعطیل نمیکند.
اما آسیب محدود نیز میتواند پیامدهای عملیاتی داشته باشد. اگر تعمیرگاهها، انبارها، شبکه ارتباطی یا مسیرهای انتقال مختل شوند، آمریکا مجبور خواهد شد بخشی از تجهیزات و مأموریتها را به مراکز دیگر منتقل کند.
این جابهجایی زمان، هزینه و ظرفیت حملونقل بیشتری میطلبد.
راهبرد آمریکا برای کاهش آسیبپذیری عریفجان
آمریکا برای محافظت از مراکز لجستیکی خود معمولاً بر چند راهکار تکیه میکند:
پراکندهسازی تجهیزات
نگهداری تجهیزات در چند انبار و چند پایگاه، ریسک از بین رفتن حجم زیادی از داراییها در یک حمله را کاهش میدهد.
دفاع هوایی چندلایه
سامانههای پاتریوت، رادارهای هشدار و دفاع کوتاهبرد میتوانند بخشی از تهدیدهای موشکی و پهپادی را رهگیری کنند.
مسیرهای جایگزین
در صورت اختلال در یک جاده یا بندر، مسیرهای دیگری برای انتقال تجهیزات در نظر گرفته میشود.
پشتیبانگیری فرماندهی
وظایف فرماندهی و ارتباطی میتوانند میان چند مرکز توزیع شوند تا آسیب به یک ساختمان باعث قطع کامل فرماندهی نشود.
انتقال مأموریتها
برخی مأموریتهای عریفجان در شرایط اضطراری میتوانند به بوهرینگ، علیالسالم یا پایگاههای دیگر آمریکا در منطقه منتقل شوند.
این اقدامات آسیبپذیری را کاهش میدهند، اما آن را کاملاً از بین نمیبرند.
اهمیت عریفجان در یک جنگ طولانی
نقش عریفجان در روز نخست جنگ ممکن است کمتر از پایگاههای هوایی دیده شود، اما هرچه جنگ طولانیتر شود، اهمیت آن افزایش مییابد.
در روزهای نخست، جنگندهها و موشکها در مرکز توجه قرار دارند. پس از مدتی، مسائلی مانند تعمیرات، جایگزینی مهمات، انتقال نیرو و نگهداری تجهیزات تعیینکننده میشوند.
پایگاهی مانند عریفجان میتواند مشخص کند که آمریکا تا چه اندازه قادر است:
- تجهیزات آسیبدیده را جایگزین کند.
- واحدهای تازه وارد منطقه کند.
- آهنگ عملیات را حفظ کند.
- مهمات و قطعات را به یگانها برساند.
- نیروهای خسته را تعویض کند.
- مراکز آسیبدیده را بازسازی کند.
بنابراین، در یک جنگ فرسایشی، عریفجان ممکن است از برخی پایگاههای رزمی نیز مهمتر شود.
عریفجان؛ هدف نظامی یا اهرم فشار سیاسی؟
در صورت حمله ایران به عریفجان، پیامدها فقط نظامی نخواهند بود.
چنین حملهای میتواند دولت کویت را تحت فشار شدیدی قرار دهد. کویت ممکن است مجبور شود میان ادامه همکاری نظامی با آمریکا و تلاش برای کاهش خطر حملات بیشتر تعادل برقرار کند.
از طرف دیگر، حمله به خاک کویت میتواند نتیجه معکوس داشته باشد و این کشور را به همکاری دفاعی نزدیکتر با آمریکا سوق دهد.
بنابراین هر حمله احتمالی به چنین پایگاهی، همزمان یک اقدام نظامی و یک پیام سیاسی خواهد بود.
هدف تهران میتواند افزایش هزینه حضور آمریکا در منطقه باشد، اما نتیجه نهایی به واکنش کویت، آمریکا و دیگر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بستگی دارد.
جمعبندی
کمپ عریفجان یکی از مهمترین مراکز لجستیکی ارتش آمریکا در خاورمیانه است.
این پایگاه بخش مهمی از ذخایر پیشموضعی، مراکز تعمیر و نگهداری، فرماندهی پشتیبانی و شبکه توزیع تجهیزات آمریکا در حوزه سنتکام را در خود جای داده است.
اهمیت عریفجان در این نیست که مستقیماً از آن حملات هوایی انجام شود؛ بلکه در این است که بدون شبکههایی مانند عریفجان، استمرار یک جنگ بزرگ برای آمریکا بسیار دشوارتر خواهد شد.
این پایگاه نیروها را تجهیز میکند، خودروها را آماده نگه میدارد، قطعات و مهمات را توزیع میکند و از یگانهای مستقر در چند کشور پشتیبانی میکند.
در مقابل، همین تمرکز تجهیزات و نقش حیاتی، عریفجان را در برابر حملات موشکی، پهپادی و ترکیبی ایران آسیبپذیر میکند.
نزدیکی کویت به ایران، ثابتبودن محل پایگاه، وابستگی آن به جادهها و بنادر و احتمال فشار بر سامانههای دفاع هوایی، از مهمترین نقاط ضعف آن هستند.
با این حال، وسعت مجموعه، پراکندگی انبارها، دفاع هوایی و شبکه پایگاههای جایگزین آمریکا باعث میشوند از کار انداختن کامل عریفجان به عملیات گسترده و مستمر نیاز داشته باشد.
در نهایت، اهمیت واقعی عریفجان زمانی روشن میشود که جنگ از چند حمله محدود فراتر رود. در یک نبرد طولانی، طرفی که بتواند تجهیزات، مهمات، قطعات و نیرو را سریعتر جایگزین کند، شانس بیشتری برای حفظ برتری عملیاتی خواهد داشت.
از این منظر، عریفجان را میتوان نه فقط یک پایگاه نظامی، بلکه یکی از مهمترین ستونهای توان آمریکا برای ادامه جنگ در خاورمیانه دانست.
